غالباً وقتی واژه های "رهبر یا رهبری" را می شنویم ، تصاویری از فرمانده یی که یک سازمان یا کشور را رهبری می کند به ذهن می آید. در حالی که آنها تنها یکی از جنبه های رهبری است. اجازه دهید این مفهوم را گسترش دهیم و شامل هر کسی کنیم که به هر گونه ای مسئولیت و ارائه نتایجی را بر عهده دارد.

با این تفسیر، همه ما رهبر می شویم. پدر و مادر رهبران یک واحد خانواده هستند که وظیفه تربیت فرزندان شایسته را بر عهده دارند. معلمان رهبرانی هستند که مسئولیت آموزش دانش آموزان برای رشد یک فرد ارزشمند را برعهده دارند. مدیران افرادی هستند که مسئولیت هدایت دستیابی به اهداف یک سازمان و نفع کارکنان را بر عهده دارند. رهبران بر اساس مسئولیت های تعیین شده و نتایج مورد انتظار شناسایی میشوند.

به طور خلاصه ، ما نمی توانیم زنده باشیم و به نحوی رهبری نکنیم زیرا برای پیشبری زندگی روزمره زندگی خود مداوم در حال تصمیم گیری های مختلف هستیم که هر یک از آنها احتیاج به عملکردهای ویژه خود برای دستیابی به نتایج مورد نظر دارد. این موجب می شود که همه ما رهبر باشیم. و اگر مسئولیت های ما شامل رفاه دیگران میشود، مناسب بودن تصمیمات و عملکردهای ما باید مد نظر باشد. اینجاست که مفهوم خود رهبری اهمیت پیدا می کند زیرا تا زمانی که فرد یاد نگیرد چگونه خود را به نحوی مفید هدایت کند، هرگز نمی تواند این کار را برای دیگران بکند، و مهمتر ازهمه، دیگران را توانا سازد تا خود-رهبر شوند.